Zaman ilerledikçe sadece kültürel görünmek için yapılan şeylerden vardır: Fikrimiz olmadığı halde fikrimiz varmış gibi görünmek de onlardan biri mesela. 

Herkese Merhaba,

52 haftalık sürecin 3. haftasına başladık.

Bu iki haftalık süreçte suyun ruhuma, bedenime ve bana ne kadar iyi geldiğini farkedip; erken kalkarak kendime daha çok zaman yarattım. Sürdürebilir bir hale gelmesi tabii ki de bir haftada olmuyor fakat zamanı yönetebilmek elimde, elimizde!

Aklıma her gelişinde su içmek gibi ya da alarmımın hep 6:00'a kurulu olması gibi, küçük ama etkili şeyler. Birkaç küçük hareket aslında baktığımızda, ama hayatımızda büyük değişikliklere sebep oluyor.

Geçen hafta 6'da kalktığım süre boyunca hem rahat rahat hazırlanarak işe gittim hem de kendime bolca vakit ayırdım. Düzenli paylaşım yaptım, kitabımı bitirdim ve kahvaltısız evden çıkmadım. Yolda aldığım poğaçaya her gün 2 TL vermediğim için de 10 TL kâr edip bunu kumbarama attım.

Küçük ama etkili adımlar atmış oldum.



3. Görev; 17.12.2018 - 25 Sayfa Kitap Oku!

Sene başında 2 ayda 12 kitap bitirerek yıla muhteşem bir başlangıç yapmıştım. Fakat yılın sonuna doğru gerek yaşam şartlarım gerek tercihlerim sonucu neredeyse 1 ayda 1 kitaba kadar geriledim. Halbuki yılın başındaki de aynı kişiydi, şimdiki de.
Yaşam şartlarıma etki edebilmem mümkün değil şu an için ki etmemi gerektiren bir durumda yok çok şükür. Fakat tercihlerimi değiştirebilirim. Her akşam yatarken telefona bakmak yerine kitap okuyabilirim. Sabahları otobüste Instagram'da dolaşmak yerine kitap sayfalarında kaybolabilirim.
Her gün okunan 25 sayfa ayda 750 sayfaya denk geliyor. Bu da ortalama ayda 2-4 kitap yapıyor. Yılda ise 9000 sayfa ile 30-40 kitaba tekabul ediyor.

Yine güzel ve kolay bir hesap farkındayım. Pratiğe dökmek de öyle.

Bu hafta içinde bu yıl okuduğum kitaplardan da bahseceğim bir yazı gelecek buraya ki hepimiz bir iştahlanalım ☺

Sevgiyle ve sağlıkla kalın ❤

Kış mevsiminin gelmesiyle beraber her yerde bir 'Christmas' havası. Kırmızıyla yeşilin uyumu, ışıkların gösterileri içime farklı bir huzur veriyor. Aynı zamanda aralık ayı hediye ve alışveriş ayı olarak da kendini sevdiriyor. Her insan gibi hediye almayı seviyorum ama manevi değeri olanları maddi değeri olanlara göre tercih ederim. İşte bu alışveriş çılgınlığını perçinleyen daha da katmanlayan bir gün var ki belki de sene başından beri herkes bugünü bekliyor; Black Friday!

Sade, Black Friday'e karşı yazılmış en güzel kitaplardan biridir.

Pek kederli bir sözcüktür "umut". Çünkü bütün sözcüklerden daha hızlı çağırır umutsuzluğu. Hele, "Umut var mı?" diye sormuşsa aramızdan biri, bilin ki çoktan düşmüştür omuzlar.
Bugün üniversite amfilerinde yaptığımız, çocuk kederiyle saf neşe arasında gidip gelen toplantılarda...
Zar zor bir araya gelen insanların "eksiğiz" diye diye durmadan birbirini saydığı, insanların saya saya çoğaltıldığı (!) mitinglerde...
Gelmeyenlerin "duyarsızlığından" dem vurulan ve ertesinde aynı seslerle aynı türkülerin tekrarlandığı rakı masalarında son bulan "etkinliklerde"...
Entellektüellerin "gidişata müdahale" için yapıp daha yaparken kendilerinden sıkıldıkları mühim tespit ve değerlendirme görüşmelerinde...
Giderek yalnızlaşıp eksilen, gelenlerin saçlarına giderek daha çok gümüş yağan, herkesin teatral bir havada konuşmaya özen gösterdiği "eski yoldaşları" anma toplantılarında...
Kendi kendimizi çoşturmak için yaptığımız, genel olarak dinamitsiz bir dinamit fitili gibi sonuna geldiğinde kendi alevini yiyen festivallerde...
Kederden kararınca yarım bırakmak zorunda kaldığımız, memleketin içinde bulunduğu ahval ve şeraite dair sohbetlerde...
Yapmazsak bir tür ihanet içinde olacakmışız mecburiyetiyle yaparken, daha o anda tel tel olup ellerimizde dağılan bütün o "eylemliliklerde"...
Dünyanın ve ülkenin gidişatından memnun olmayan, kendini muhalif olarak tarif eden insanlar, başka ve daha iyi bir dünya yaratmak için tam kolları sıvayacakken durup onları durduran bu soruyu soruyorlar kendilerine:
"Umut var mı?"
Oysa:
Pek çıtkırıldım bir sözcüktür umut. Çabuk kırılır beli, bel bağladığınızda. Çünkü ya yoksa? Umut yoksa biz artık olmayacak mıyız? Umut kalmamışsa artık arkamızı dönüp gidecek miyiz? Bir şey yapmazsak umut yok diye, rahat mı edeceğiz? İçimiz rahat mı olacak artık? Hiç mi dertlenmeyeceğiz umut yoksa?
Böyle olamayacağına göre, her sorulduğunda, "Umut var mı?" diye, omuzlardan tutup sarsmak lazım soranı:
"Kendine gel! Umut yoksa biz varız!"
Bizim bugün iyi haberlere ihtiyacımız var. İnsanlığa dair iyi hikayeler dinlemeliyiz. Çünkü tıpkı dağlardaki otların dağlarda alınan bütün yaraları iyileştirmeye yetmesi gibi dünyada da insanlığın yaralarını sağaltacak yeni hikayeler ve iyi haberler var.
Adını duymadığımız şehirlerde ve köylerde bizim sözcüklerimizler konuşuyor halklar. Sözlerimiz, rakı masalarımızda içimizden geçen sözlerimiz, çamuru ve tohumu örgütlüyor uzaklarda.
İyi haberleri bizden gizliyorlar. Yeryüzünde sürgün veren bütün halkların birbirine anlatacakları hikayeler var oysa. Ne yaptıklarına, nasıl yaptıklarına dair uzun uzun anlatacakları, kendi şarkılarını söyleyip, ağlayıp arada, gülüp, susup anlatmaya devam edecekleri hikayeleri var. Gazetelerin rotatifleri, onların sesleri yerine hep aynı hikayeleri ezip ezip veriyor önümüze: Rio'da festival, Hindistan'da tren kazası, İsviçre'de G-8 toplantısı, ABD'de borsa kapanışı...
...
Bize iyi haberleri vermiyorlar. Bizim hikayelerimizi bizden gizliyorlar. Çünkü bilebilseydik kendi hikayelerimizi, bir daha sormazdık o kederli ve kavge etmeden kaybetmiş soruyu:
"Umut var mı?"
Çünkü bu hikayeleri bilince bu yanlış sorunun cevabı belli:
"Evet, umut var! Ama her şey sana bağlı!"

Ne Anlatayım Ben Sana kitabına bu cümlelerle giriş yapmış Ece Temelkuran. Okurken sadece cümlelerin değil neredeyse sayfaların altını çizmek istedim. Çünkü etrafıma baktığımda gördüğüm tek şey umudunu kaybetmiş bir insan topluluğu. Hatta yaşama hevesini kaybetmiş ve bulmak için de kolunu kaldıracak gücü olmayan bir topluluk. Minibüste, otobüste, metroda, iş yerinde, velhasıl her yerde. Neden kaybettik peki? Çünkü yaşadığımız hayat şartları ve başkalarının aldığı kararların hayatımıza etkisi ister istemez bizi etkiliyor. Daha mutsuz ve daha isteksiz bir halde yaşamaya devam ediyoruz. Etmeye iteliyoruz kendimizi. Yaşama dair tutunacak tek bir dal bulamıyoruz kendimizde. Amacımız yok çünkü. En son kendimize ulaşabilmek için nasıl bir hedef koyduk? Maddi olarak hedeflerden bahsetmiyorum tabii ki. Yaşama bir tık daha istekli sarılmamızı sağlayacak, ulaşmak için hayaller kuracak ve bu hayaller için çabalayacak neyimiz var? Bir uğraşımız yok, devamlı kıyasımız çok. Tabii ki umudumuz da olmaz.

Kendinize ufak hedefler verin ve onu başarmak için çabalayın. Görün bakın nasıl bir yaşama hevesiyle doluyor içiniz. Şu an olduğunuz kişiden nasıl daha canlı ve ele avuca sığmaz olduğunuzu deneyerek görün. Her şey bizim elimizde. Bu dünyayı kötüleştirmek de, iyi bir yer haline getirmek de bizim elimizde.

Sevgiyle ve Sağlıkla Kalın. ❤

Herkese Selam,

Murakami ile ilk kez, Atatürk Kitaplığı'nda bölümler arasında gezinirken karşılaşmıştım. Tamamen adından dolayı ilgimi çekmişti İmkansızlığın Şarkısı. Lisedeydim. Murakami kim bilmiyordum. Evet, kitap okumayı çok sevip, Murakami'yi tanımıyordum.

Kitap sürüklüyordu ama hatırlayamadığım bir sebepten dolayı yarıda bırakmıştım. Kesinlikle sevmemek değildi ama belki zamanı gelmemişti.

Daha sonra ilişkimizi 1Q84 ile devam ettirmeye çalışmıştık ama kitabı yanımda taşımak zor geldiği gibi sudan bir sebepten ötürü yarıda bırakmıştım.

Aslında ikisini de epey sevip, nedensizce bitiremedim taa ki bugüne kadar.

İlk Murakami kitabımı bitirmiş olmanın haklı ve mutlu gururunu yaşıyorum şu an.



Koşmasaydım Yazamadım

Kitap koşma eylemi üzerine yazılmış bir deneme. Elime alıp, okumaya başlayana kadar öyle olduğuna ihtimal vermemiştim pek. Okudukça anladım ve anladıkça okudum aslında.

Koşma eylemi gibi sıradan bir eylem üzerine böylesine bir kitap yazılamazdı. Bir ara 'gerçekten Murakami ile aynı eylemden mi bahsediyoruz?' diye düşünürken bulabiliyorsunuz kendinizi. Zira O'nun için sıradan bir eylem değil koşmak. Hayatındaki istikrarın anahtarı. Sadece koşmanın hissettirdiklerini anlatmıyor kitapta, koşmayla beraber hayata karşı olan bakış açısını paylaşıyor; kendini anlatıyor bir nevi.

İstikrarlı bir şekilde her gün koşsa bile başarısız olduğu maratonları, triatlonları anlatıyor. 'Ne kadar çabalarsanız çabalayın bazen olmaz' demenin farklı bir yolunu bulup 'çabalamaktan vazgeçmeyin yine de' diyerek sonlandırıyor.

Katıldığı yarışlar sonrası, taze taze yazılmış tüm yazılar; sonrasında toplanıp, bu kitaba dönüştürülmüş.

Koşmayı çok istediğim şu günlerde, neden koşamadığımı anlamamı sağladı Murakami. Zira O'nun yakaladığı motivasyonu ben henüz bulamadım.

Aralarda hayatla ilgili öyle girişler yapmış ki Murakami; zaten O'ndan da bu beklenirdi dedirtiyor.



Mesela karşımıza bir sayfada;

gibi motivasyonel bir bölüm çıkarken,


gibi varoluş anlamımızı sorgulayan felsefi düşünceler de çıkabiliyor.

Ama bir cümle beni oldukça etkiledi ve haklılık payı epey büyüktü;

Kolay biteceğini düşündüğünüz 168 sayfalık bir kitap değil, ama okuduktan sonra 'İyi ki' diyebileceğiniz bir kitap.

Siz daha önce Murakami okudunuz mu? Hangisini okudunuz mesela, var mıdır tavsiyeniz?

Sevgiyle ve Sağlıkla kalın 💖

Herkese Selam,

Bir kitabın film olması kimine göre hayal kırıklığıdır ki zaman zaman ben de öyle düşünürüm. Kitabı okurken kafamda canlandırdığım karakterler bağdaşmaz ya da heyecanla ve ilgiyle okuduğım sahne üstünkörü konu olmuştur filme; tatmin edici olmaz yani.



Ama kimi kitap o kadar güzel uyarlanır ki beyazperdeye; sindirebilmeniz için zaman geçmesi gerekir. Yönetmenin başarısı mıdır yoksa kitabın en güzel şekilde anlaşılması mıdır, bilinmez.




1. Canavarın Çağrısı (A Monster Calls)
    Patrick Ness'ın aynı isimli kitabından uyarlama 2016 ABD yapımı film. Ülkemizde ilk olarak Filmekimi'nde gösterildi. Annesi kanser hastası olan 13 yaşındaki bir çocuğun hayatın zorluklarıyla yüzleşmesini anlatıyor.



2. Gizli Sayılar (Hidden Figures)
    Margot Lee Shetterly'nin aynı isimli kitabından uyarlama 2016 ABD yapımı film. 24 Şubat tarihinde vizyona girdi ve 3 Oscar adaylığı ile epey ses getirdi. Epey detaylı araştırmalarım sonucu kitabın Türkçe çevirisini bulamadım. Sanırım yok ama olması yakındır.  Gerçek hayattan esinlenilen kitapta Afro-Amerikan 3 matematikçi kadının NASA'ya Uzay Yarışı'nda yardım etmesi konu oluyor.



3. Ben Ölmeden Önce (Before I Fall)
    Lauren Oliver'ın 2010 yılında yayımlanan aynı isimli kitabından uyarlama 2017 ABD yapımı film. Ülkemizde 17 Mart tarihinde vizyona girmesi planlanıyor. Lise öğrencisi Samantha'nın geçirdiği trafik kazası sonucu öldüğü günü tekrar tekrar yaşaması anlatılıyor.



4. Gecenin Kanunu (Live By Night)
    Dennis Lehane'nin 2012 yılında yayımlanan aynı isimli kitabındanuyarlama 2016 ABD yapımı film. 3 Şubat tarihinde vizyonda olan film Ben Affleck'in kaleminden ve yönetmenliğinden çıkma. Aslında bu bile izlenmesi için bir sebep gibi geliyor kulağa.



5. Hayvan Bakıcısının Karısı (The Zookeeper's Wife)
    Diane Ackerman'in 2007 yılında yayımlanan aynı isimli kitabından uyarlama 2017 ABD yapımı film. 31 Mart tarihinde gösterime girecek olan filmde hayvanat bahçesi yöneten Polonyalı bir ailenin 1939 yılında Nazi işgali altında kalmasını ve bu süreçte yaşadıklarını konu alıyor.



6. Baraka (The Shack)
    William P. Young'ın 2007 yılında yayımlanan aynı isimli kitabından uyarlama 2017 ABD yapımı film. 7 Nisan tarihinde izleyebileceğimiz filmde Hristiyanlık anlatılıyor.



7. İstanbul Kırmızısı (Rosso Istanbul)
    Ferzan Özpetek'in 2014 yılında yayımlanan aynı isimli kitabından uyarlama 2017 Italyan yapımı film. Beni çok heyecanlandıran, fragmanını tekrar tekrar izlediğim ama gidebilecek fırsatı bir türlü yaratamadığım film. Ferzan Özpetek ile tanışmamı sağlayan kitap aslında. Tesadüfen kütüphanede görüp, almıştım ve bitirdikten sonra kendimi uzun süre duvara bakarken bulmuştum. Neden mi duvar? Bir sebebi dahi yok. Sadece sindirmem zaman aldı. Hayatla ilgili o kadar ince ayrıntılar vardı ki kitapta mesajları anlayabilmeniz için kitabı yaşıyor olmanız gerekiyordu. Filmi izleyen birkaç kişinin yorumu, filmin pek öyle olmadığı yönünde. Fragmanda bana aynı olmadığı sinyalini vermiyor değil ama emin olduğum tek taraf ise Ferzan Özpetek farklı yollardan da olsa o mesajları verecek başka bir yöntem bulmuştur.

Hangi film olursa olsun gidin, izleyin.
Hangi kitap olursa olsun alın, okuyun.
Yaşamımıza ne kadar farklı bakış açısıyla bakarsak o kadar farklı ve o kadar yaşanılabilir bir hayata sahip oluruz.

Sevgiyle ve Sağlıkla kalın!

Herkese Selam,

Kitap okumaya daha okuma - yazma bilmeden merak saldım. Akılalmaz gelse de öyle. Her gün okul dönüşü ablamla annem Cin Ali serisini okurlardı yüksek sesle. Daha anaokuldaydım ve pür dikkat onları dinlerdim. Bir gün kitabı elime alıp başladım okumaya. Okumaya dediysem ezberlediklerimi anlatmaya 😃

Okumayı öğrendiğim günden beri de mümkün olduğunca çok okumaya çalıştım. Başlarda her bulduğumu okurken artık seçmeye, didiklemeye başladım.

Ama bugün yeni bir şey duydum.



Tefrika Roman.

Gazetede günlük olarak yayımlanan ve daha sonra toplanıp, basılan kitaplara verilen isim.

Yaşım itibariyle ben o zamanları göremedim ve duyamadım. Fotoromanları bile okuyamadım. 80'ler de genç olmayı hep bu yüzden istedim sanırım.

Günümüzde klasikleşmiş birçok roman, döneminde tefrika romanmış aslında.

1. Monte Kristo Kontu  / Alexandre Dumas - 1844
2. Gurur Dünyası (Vanity Fair) / William Makepeace Thackeray - 1847
3. Tom Amca'nın Kulübesi (Uncle Tom's Cabin) / Harriet Beecher Stowe - 1851
4. Kuzey ve Güney (North and South)  / Elizabeth Gaskell - 1854
5. Madam Bovary  / Gustave Flaubert - 1856
6. Beyazlı Kadın (The Woman in White)  / Wilkie Collins - 1859
7. İki Şehrin Hikayesi ( The Tale of Two Cities) / Charles Dickens - 1859
8. Suç ve Ceza (Crime and Punishment)  / Fyodor Dostoevsky - 1866
9. Denizler Altında 20,000 Fersah (20,000 Leagues Under the Sea)  / Jules Verne - 1870
10. Middlemarch: Taşra Yaşamı Üstüne Bir Çalışma (Middlemarch: A Study of Provincial Life)  / George Eliot - 1871
11. Anna Karenina / Lev Tolstoy - 1875
12. Bir Kadının Portresi (The Portrait of a Lady) / Henry James - 1880
13. Define Adası (Treasure Island) / Robert Louis Stevenson - 1881
14. Kaybolan Masumiyet (Tess of D'Urbervilles) / Thomas Hardy - 1891
15. Dünyaların Savaşı (The War of the Worlds) / H.G. Wells - 1897
16. Karanlığın Yüreği (Heart of Darkness) / Joseph Conrad - 1899
17. Baskerviller'in Köpeği (The Hound of the Bakervilles) / Sir Arthur Conan Doyle - 1901
18. Chicago Mezbahaları (The Jungle) / Upton Sinclair - 1905
19. The Nine-tailed Turtle / Zhang Chunfan - 1906
20. Operadaki Hayalet (The Phantom of the Opera) / Gaston Leroux - 1909
21. Gizli Bahçe (The Secret Garden) / Frances Hodgson Burnett - 1910
22. Ulysses / James Joyce - 1918
23. Boyalı Peçe (The Painted Veil) / W. Somerset Maugham - 1924
24. Silahlara Veda ( The Farewell to Arms) / Ernest Hemingway - 1929
25. Karanlıkta Kahkaha (Laughter in the Dark) / Vladimir Nabokov - 1932
26. Geceler Tatlıdır (Tender is the Nights) / F. Scott Fitzgerald - 1934
27. On Küçük Zenci (And Then There Were None) / Agatha Christie - 1939
28. Soğukkanlılıkla (In Cold Blood) / Truman Capote - 1965
29. Las Vegas'ta Korku ve Nefret (Fear and Loathing in Las Vegas) / Hunter S. Thompson - 1971



Bu listede yer alan ve hala okumadığım birçok kitap olduğunu fark ettim. Okunacaklar listeme yenilerini eklemeye doymuyorum ne yazık ki! 😊

Siz hangilerini okudunuz? Bildiğiniz tefrika romanlar var mı?

Sevgiyle ve Sağlıkla Kalın! ❤

Herkese Selam,

Biyografi okumaya ilk Can Dündar'ın yazdığı Birand kitabıyla başlamıştım. Can Dündar'ın kaleminden mi yoksa Birand'ın hayatı beni etkilediğinden mi bilmem o gün bu gündür biyografi okumaktan ayrı bir zevk alıyorum.

Yaşanan hayatlarda eski zaman anlatımları, yaşanılanlardan çıkarılan dersler farklı bir şekilde anlamlı geliyor.

Nejat İşler'i ilk Gülbeyaz dizisinde tanımıştım neredeyse herkes gibi ama bu kitapta gördüm ki daha öncesi de varmış.

Nejat İşler, kitabı sanki yazmak zorundaymış gibi yazdığını belirtmiş kitabın başında ya da bana öyle geldi fakat hani vardır ya 'yazmış olmak için yazılan kitaplar' onlardan değil. Samimi yazılmış belli. Sanki Nejat İşler ile aynı rakı masasına oturmuşsun da sana anılarını anlatıyor havası var kitapta.
Belli bir jargon kullanmış, anlamakta zorlanmıyorsun. Argo demek istemediğim için jargonu kullanıyorum çünkü biraz külhanbeyvari.



Kısacası kitabın kendine ait bir havası, anlatımı var. Aslında Nejat İşler'in daha önce dergilerde yayınlanmış yazılarını okuyanlar nasıl bir havadan, anlatımdan bahsettiğimi anlamıştır.

Kitap, 182 sayfa. 29 farklı bölümden oluşuyor. Kimi bölümde çocukluğundan bahsediyor kimisinde arkadaşlarından. Gümüşlük'e neden taşındığını da anlatmış, Tuncel Kurtiz'e, Savaş Ay'a olan sevgisini de.
Hatta rüyasını bile..

Tebessümle okuyorsun kitabı.

Altı çizilecek güzel cümleler vardı kitapta fakat abartmayıp, 'hmmmm' dedirtenleri çizdim. 😊

Kitapta birçok güzel film ve kitap isimleri de vermiş Nejat İşler. Reservoir Dogs, Her Temas Bir İz Bırakır, Soğukkanlılıkla, gibi..

Kitaptan,
Nilgün Marmara'nın 80'lerde Gümüşlük'te pansiyon işlettiğini, 
Savaş Ay'ın asker kaçağı olduğunu, 
Barda filminin gerçek bir hikaye olduğunu ve bu yüzden dava açıldığını hatta dava açan kişinin daha sonra Hrant Dink Cinayeti'nde görgü tanığı olarak konuştuğunu; ,
Nejat İşler'in Steve Jobs esprisine maruz kaldığını öğrendim 😊

Bir biyografi severseniz ya da içten yazılmış bir eser okumak isterseniz, alın okuyun..

Sevgiyle ve Sağlıkla Kalın! ❤

Herkese Selam,

Kitapları ve listeleri ne kadar sevdiğimden bahsedip, sizleri daha fazla bunaltmayacağım. Çünkü kitaplar da, listeler de sosyal medya hesaplarım dahil olmak üzere dört bir tarafımdan sizleri sarmış durumda :)

Sabah Twitter'da gezerken The New York Times gazetesinin bir haberiyle karşılaştım. 20li yaşlarda okunması gereken 12 kitap. Hmmm :)




Şanslıyım ki bu listeyi bitirebilmek için daha 5 senem var :)

Gelelim kitaplara,

- Madde 22 / Joseph Heller (1961)
- Sevilen / Toni Morrison (1987)
- Karanlık Cevher Dizisi / Philip Pullman (1995-2000)
- İnci Gibi Dişler / Zadie Smith (2000)
- Oscar Wao'nun Tuhaf Kısa Yaşamı / Junot Diaz (2007)
- Bundan Sonrası Ateş / James Baldwin (1963)
- Slouching Towards Bethlehem / Joan Didion (1968)
- The Power Broker / Robert Caro (1975)
- A Supposedly Fun Thing I'll Never Do Again / David Foster Wallace (1997)
- Müthiş Dahiden Hazin Bir Eser / Dave Eggers (2000)
- Persepolis / Marjane Satrapi (2003)
- Cenaze Evi Şenlik Evi / Alison Bechdel (2006)

Madde 22, uzun zamandır okunacak kitaplar listemde ama sanki hala biraz zamanı var gibi hissediyorum. Zamanı geldiğinde nasıl olsa o beni bulur :)

Persepolis ile ilgili olarak kesinlikle filmini izleyin derim. Bir kızın büyürken, yaşadığı ülke ve içinde bulunduğu durumun ne kadar etkili olduğunu gösteren bir film. İran'da yaşanan İslam Devrimi'nin etkilerini gözler önüne seriyor bir bakıma da.

Diğer kitaplarla ilgili olarak ilk kez tanıştım diyebilirim. Özellikle Türkçe çevirileri bulunmayanları merak ettim. Keşke her kitabı, kendi dilinden okuma ihtimalimiz olsaydı böylece yazarların söylediklerini daha rahat içmize sindirebilirdik. Bu yazımla da hayallerime ortak oldunuz :)

Sevgiyle ve Sağlıkla Kalın :)

Herkese Selam,

Hepimizin karar vermekte zorlandığı anlar olmuştur değil mi? Hele bir de biraz kararsız bir yapıya sahipsek vay halimize.

Ayın başında dergilerin yeni sayısına bakarken Glamour Dergisi'nin hediyesi olan Sütlü mü, Köpüklü mü? kitabı ilgimi çekti. Açıklaması daha da ilginçti; 'Hayatınızı değiştirecek 120 karar' 

2 gündür elimde bir highlighter devamı okuyup, çiziyorum.



Şimdi tek tek karar ve tercihlerini yazacağım ama yine de alın ve elinizin altında bir yerlerde bulundurun.

    1) Duş mu, banyo mu? Duş
    2) Tüy temizliğinde geçici yöntem mi, uzun vadeli yöntem mi? (Uygun olduğunda) Tıraş
    3) Tartıya mı çıkmalı, bel çevresini mi ölçmeli? Bel çevresi
    4) Ağız gargarası mı, diş ipi mi? Diş ipi
    5) Normal diş fırçası mı, elektrikli mi? Elektrikli
    6) Normal diş macunu mu, beyazlatıcılı mı? Normal
    7) Sprey, roll-on ya da stick deodorant mı, terleme önleyici mi? Stick
    8) Güneş korumalı nemlendirici ve fondöten mi, korumasız mı? Güneş korumalı
    9) Nemlendiriciyi sabah mı, kullanmalı, akşam mı? Sabah
  10) Külotlu çorap mı, jartiyerli mi? Jartiyerli
  11) Ayakkabı topuklu mu, düz mü? 3-5 cm topuklu
  12) Egzersizi sabah mı yapmalı, akşam mı? Sabah
  13) Çocuklar televizyonu sabah mı seyretmeli, daha sonra mı? Daha sonra
  14) Kafeinli mi, kafeinsiz mi? Kafeinli
  15) Taze sıkılmış meyve suyu mu, konsantre mi? Konsantre üretilmiş
  16) Gevrek mi, yumurta mı? Yumurta
  17) Çok tahıllı mı, tam tahıllı mı? Tam tahıllı
  18) Probiyotik yoğurt mu, normal mi? Probiyotik
  19) Normal fıstık ezmesi mi, yağı azaltılmış mı? Normal
  20) Tereyağı sürülebilir mi, katı mı? Sürülebilir
  21) Nutella'lı ekmek mi, çikolatalı milföy mü? Nutella'lı ekmek
  22) Müsli mi, granola mı? Müsli
  23) Kızılcık suyu mu, takviyesi mi? Takviyesi
  24) Balık yağı takviyesi mi, multivitamin mi? Balık yağı
  25) Soğuk algınlığı için çinko mu, ekinezya mı? Çinko
  26) Yürüyüş mü, bisiklet mi? Yürüyüş
  27) Bisiklete kasklı mı binmeli, kasksız mı? Kasklı
  28) E-posta mı, sohbet mi? Sohbet
  29) Zorlu e-postalar: hemen mi yanıtlanmalı, sonra mı? Sonra
  30) Mükemmeliyetçi mi, kanaatkâr mı? Kanaatkâr
  31) Bir liste mi, birkaç tane mi? Bir tane
  32) Hep dikkat odaklı mı olmalı, arada hayallere dalmalı mı? Hayallere de dalmalı
  33) Görev dağıtımı mı, kendi işini kendin yap mı? Görev dağıtımı
  34) Toplantı mı, bağımsız çalışma mı? Bağımsız çalışma
  35) Evet mi demeli, hayır mı? Hayır demeli (kibarca)
  36) Başkalarını mı suçlamalı, takılmadan devam mı etmeli? Takılmadan devam etmeli
  37) Özür mü dilemeli, hiçbir şey söylememeli mi? Özür dilemeli
  38) Kararları kabul mü etmeli, değiştirmeye mi çalışmalı? Kabul
  39) Dedikodu mu yapmalı, sessiz mi kalmalı? Sessiz kalmalı
  40) Çay ve kahveyi sadece kendine mi yapmalı, herkese mi? Kendine
  41) Sütlü mü, köpüklü mü? Köpüklü
  42) Meyve suyu mu, buzlu meyveli içecek (smoothie) mi? Buzlu meyveli içecek
  43) Buzlu meyveli içecek (smoothie) mi, meyve mi? Meyve
  44) Portakal mı, kivi mi? Kivi
  45) Yer fıstığı mı, kuruyemiş ve kuru üzüm mü? Kuruyemiş ve kuru üzüm
  46) Bir kutu diyet içecek mi, bir parçalı çikolata mı? Çikolata
  47) Zengin bir öğle yemeği mi, zengin bir akşam yemeği mi? Zengin bir akşam yemeği
  48) Dürüm mü, sandviç mi? Dürüm
  49) Mayonez mi, tereyağı mı? Mayonez
  50) Çorba mı, salata mı? Çorba
  51) Suşi mi, saşimi mi? Saşimi
  52) Soda mı, su mu? Su
  53) Egzersizi içeride mi yapmalı, dışarıda mı? Dışarıda
  54) Arkadaşla mı buluşmalı, yalnız mı yemeli? Arkadaşla bulışmalı
  55) Yüzmeli mi, koşmalı mı? Koşmalı
  56) Güneş kremi mi, korumasız cilt mi? Güneş kremi
  57) Aynı şeyi mi yapmalı, farklı bir şey mi? Farklı bir şey
  58) Eski arkadaşlar mı, yeni arkadaşlar mı? Yeni arkadaşlar
  59) Mideyi tutması için sandviç mi yemeli, yoğurt mu? Süt veya yoğurt
  60) Tatlı patlamış mısır mı, tuzlu mu? Küçük boy patlamış tuzlu mısır
  61) Kuruyemiş mi, cips mi? Cips
  62) Siyah zeytin mi, yeşil mi? Yeşil
  63) Şarap mı, cin tonik mi? Cin tonik
  64) İlk randevu: İçki mi, akşam yemeği mi? İçki
  65) Dokunmalı mı, dokunmamalı mı? Dokunmalı
  66) Prezervatif: Erkenden mi, sonra mı? Erken
  67) Çin yemeği mi, Hint yemeği mi? Hint yemeği
  68) Sarımsaklı ekmek mi, bruschetta mı? Sarımsaklı ekmek
  69) Humus mu, tarama mı? Humus
  70) Salata başlangıç mı olmalı, ana yemek mi? Başlangıç
  71) Makarna mı, pizza mı? Makarna
  72) KFC mi, McDonald's mı? McDonald's
  73) Kırmızı şarap mı, beyaz mı? Kırmızı
  74) Organik mi, değil mi? Organik olmayan
  75) Az yağlı mı, 'light' mı? Az yağlı
  76) 'Son kullanma tarihi' mi, 'tarihinden önce tüketilmeli' mi? Son kullanma tarihi
  77) Dondurulmuş mu, soğutulmuş mu? Dondurulmuş
  78) Erken mi yemeli, geç mi? Erken
  79) Birlikte mi yemeli, ayrı mı? Birlikte
  80) Çiğ mi, pişmiş mi? Pişmiş
  81) Brokoli mi, ıspanak mı? Brokoli
  82) Domates mi, statinler mi? Statinler
  83) Ayçiçek yağı mı, zeytinyağı mı? Zeytinyağı
  84) Şarapla mı pişirmeli, et suyuyla mı? Et suyuyla
  85) Porsiyonları tartmalı mı, tahmin mi etmeli? Tartmalı
  86) Bir dilim cheesecake mi, peynir ve kraker mi? Peynir ve kraker
  87) Satsuma mı, muz mu? Satsuma
  88) Ev işi yapmalı mı, başkasını mı tutmalı? Başkasını tutmalı
  89) 30 derecede mi yıkamalı, 60 derecede mi? 60 derecede (arada bir)
  90) Televizyon mu seyretmeli, bilgisayar oyunu mu oynamalı? Bilgisayar oyunu
  91) Ağız dalaşına mı girmeli, susmalı mı? Susmalı
  92) Yüz yıkamada sabunn ve su mu, temizleyici mi? Temizleyici
  93) Gece mi banyo yapmalı sabah mı? Gece
  94) Yemek günlüğü mü tutmalı, iyi şeyler listesi mi? İyi şeyler listesi
  95) Seks mi yapmalı, uyumalı mı? Seks yapmalı
  96) Uykusuzluk: Yatakta mı kalmalı, kalkmalı mı? Kalkmalı
  97) Geç saate kadar uyumalı mı, kalkmalı mı? Kalkmalı
  98) Geleneksel dondurma mı, çubuk buzlu dondurma mı? Çubuk buzlu dondurma
  99) Bir şey mi almalı, bir şey mi yapmalı? Bir şey yapmalı
100) Alışverişi internetten mi yapmalı, mağazadan mı? İnternetten
101) Nakit mi ödemeli, kredi kartıyla mı? Nakit
102) Kendini mi şımartmalı, başkasını mı? Başkasını
103) Aynı anda birden fazla iş mi yapmalı, teker teker mi? Teker teker
104) Camları mı silmeli, arabayı mı temizlemeli? Araba temizlemeli
105) Elektrikli süpürgesi mi yapmalı, çim mi biçmeli? Çim biçmeli
106) Egzersizin hepsini bir kerede mi yapmalı, parçalara mı ayırmalı? Parçalara ayırmalı
107) Düz yolda mı koşmalı, yokuş yukarı mı? Yokuş yukarı
108) Çıplak ayakla mı koşmalı, spor ayakkabıyla mı? Spor ayakkabıyla
109) Arnika mı, buz torbası mı? Buz torbası
110) Spor / enerji içeceği mi, meyve sulu içecek mi? Meyve sulu içecek
111) Pişman mı olmalı, boş mu vermeli? Boş vermeli
112) Bebek maması: Ev yapımı mı, hazır mı? Hazır (gerektiğinde)
113) Bebekleri ağlarken kendi haline mi bırakmalı, rahatlatmalı mı? Kendi haline bırakmalı (kısa süreli olarak)
114) Bebek yatakta mı yatmalı, bebek karyolasında mı? Karyolada
115) İçecekler kamışla mı içirilmeli, yudumlanarak mı? Kamışla
116) Milkshake mi, dondurma mı? Dondurma
117) Tek bir spor mu, çok sayıda spor mu? Çok sayıda spor
118) Bilgisayar / televizyon yatak odasında mı olmalı, salonda mı? Salonda
119) Gençler: Geç vakte kadar uyumalı mı, kalkmalı mı? Uyumalı
120) Evet mi demeli, hayır mı? 'Evet' arada bir 

Kararlar böyle. Biliyorum direkt cevabı görünce biraz anlamsız gelen maddeler var. Yazarı, Hilly Janes, her maddeyi yapılan araştırmalara göre tek tek açıklamış. Aklınızda soru işareti kalmasına olanak bırakmıyor yani.
Biraz uzun oldu farkındayım ama sizin zorlandığınız kararlar neler? :)

Sevgiyle ve sağlıkla kalın :)

Herkese Selam,

Az önce bitirdiğim kitapla ilgili ne yazabilirim bilmiyorum. Bir anda acı bir gerçekle yüzleşirsiniz ya öyle bir hisle kalakaldım sanki. Tamamen sorgulayıcı ve düşündürücü bir durumdayım.

Daha önce hiç İnci Aral okudunuz mu? İnci Aral ile ilk Şarkını Söylediğin Zaman'ı okuyarak tanışmıştım. Sürükleyici ve bir o kadar özendiriciydi. Kendi Gecesinde ise okuduğum ikinci eseri.
İkisi arasındaki fark ise gözle görülür derecede.

"Dinle Kara; sana sahilimi, sahillerimi, hayaletlerimi anlatacağım. Bir Doğu şehrinin soğuk hastanesindeki gece nöbetlerini, dağ eteklerinde pusulardan  getirilen parçalanmış genç bedenleri, narin sevgilim Dilda'yı. Aşklarımı, aşksız kalmalarımı, bütün mahrem, muhteşem ya da sefil, yıkım ve umut dolu anlarımı ve zamanla nasıl kirlenip çürüyerek kötü birine dönüşmüş olduğumu."




Bu paragraftı beni çeken kitapta. Ne anlatığını bilmeden aldım kütüphaneden. Klasik aşk romanları ötesinde olduğunu daha önceki tecrübemden biliyordum az buçuk. Yine de çerez gibi fazla kafamı yormadan okurum diye düşünmştüm. Ne büyük haksızlık!

Hayati, Hayali, Hayal Ali..

Kahramanımız. Kitap, onun günlüğü aslında. Bir barda otururken bir anda yanında eski hayali arkadaşı Kara'yı görmesiyle başlıyor yazmaya içindekileri. Hayatındaki ilk büyük ayrılık diye nitelendirdiği annesinin terkedişini sindiremiyor. Affedemiyor annesini. Bu yüzden de ne birlikte olduğu kadınlarla ne de erkeklerle bir bağ kuramıyor; kendini köksüz hissediyor. Kendini baba boyunduruğunun altında diye yorumluyor. Bu boyunduruğu kesip atmak için olmadık çabalara giriyor. Hep bir kendini bulma çabası onunki aslında. İngiltere'de tanıştığı Reyan, onun tek ilacı. Onun sayesinde buluyor kendini, onun sayesinde aşıyor zihnindeki engelleri. En büyük sevdası Karagöz ve Hacivat, gösteriyor ona dünyanın ne olduğunu.

Kitap, günümüz ilişkilerini, siyasetini, düzenin saçmalığını, insanların çevirdikleri dolapları öyle güzel anlatmış ki sizinle aynı şeyi düşünen birinin varlığı mutlu olmanızı sağlıyor.
En başından beri okurken hep bir Hakan Günday havası hissettim. Anlatımı ucundan da olsa Az'ı hatırlattı bana.

'İnsan unutur. Yas tutanlar için bile olağandır bu. Yeter ki acısıyla beslenmek zorunda kalmasın. Hayat çağırıcıdır, beklenmedik bir mutluluk gönül çeldiğinde öleni geçmişe, belleğin tozlu bölgelerine yollar. '

'Yazmak, bir aşktan kurtulmak, ortadan kaldırmak, silip atmak için işe yarar bir yöntem olabilir mi? Neden olmasın. Bitmiş aşkların çoğu, nesnesi yok edilerek çözümleniyor, insan acılarının birçoğu yazılarak boşluğa yollanmıyor mu?'

Altını çizdiğim satırlardan ikisiydi bunlar sadece. Çok bir şey beklemeyerek elime aldığım bir  kitap, epey düşündürdü ve düşündürecek de.

Siz de benim gibi zaman zaman hayatı sorguluyorsanız ki yapmamız gerekir, mutlaka okuyun derim. Alelade bir biseksüelin günlüğü diye değil sindire sindire okuyun. İnci Aral'ın kurgusundan ziyade çevremizde gördüğümüz, duyduğumuz, yaşadığımız şeyler..

Sevgiyle ve sağlıkla kalın..

Herkese Merhaba,

2012 Haziran ayıydı. Atatürk Kitaplığı'nda dolaşırken Cerrah ile karşılaştım. Tess Gerritsen ile o zaman tanışmıştım. Hatta ilk cinayet romanımdı. O zamana kadar en sevdiğim tür biyografi derken, gerilim türünü de bir o kadar sevdiğimi farkettim. O gün bugündür hemen hemen tüm Tess kitaplarını okudum. Onunla kalmayıp uyarlanan dizinin de en büyük fanı oldum.


Haziran ayı içinde iki kütüphane, bir sahaf gezdim ve sonuç bu! Sona Kalan Tess'in okumadığım kitaplarından biriydi. Beğendim mi? Bayıldım. Ofiste, toplantı aralarında bile okudum kısacası.

Aslında klasik Rizzoli & Isles hikayelerindendi fakat diziden mi bilmem epey başarılı buldum.

Ne anlatıyor peki?

Claire, Will ve Teddy.. Aynı yaşlarda üç çocuk. Tek ortak bağları yaşadıkları trajedi. Aileleri 2 sene önce farklı şehirlerde hatta farklı ülkelerde infaz edilir ve bir şekilde üçü sağ kalır. Koruyucu ailelerinde yaşamaya başlayan çocukların 2 yıl sonra koruyucu aileleri de katledilince dosya Rizzoli'ye gelir. Çocuklar farklı şekillerde Evensong isimli bir okula götürülür. Bu okul diğer okullara göre biraz farklıdır. Ailelerindeki cinayetlerden bir şekilde hayatta kalmış öğretmenlerden ve öğrencilerden oluşur. Onlar orada güvendedir ya da öyle düşünülür. Rizzoli olayı soruşturmada derinlere indikçe karmaşanın içinde bulur kendini. CIA ajanları da işin içindedir ve Rizzoli ile ortak olacaklarını söylerler fakat Rizzoli'nin içine sinmez bu durum. Evensong'ta bir çatışma ve yaşayan bir baba ile sonunu tasarlamak mümkün olmadı açıkcası.

Bu tarz kitaplarda sürprizi bozulmasın diye detaya girmek istemiyorum çünkü sonunu öğrenmenin büyüyü bozduğunu düşünüyorum.

Siz neler okudunuz? Tavsiyelerinizi merakla bekliyorum :)
Okumak, bir ilaçtır.
Sevgi ve Sağlıkla kalın :)

Herkese Merhaba,

Kitaplarla aranız nasıl? Okumayı öğrendiğim günden bu yana sıkılmadan devam ettirebildiğim tek alışkanlığım; kitap okumak. 'Sıkılmadan' diyorum çünkü ilgisini çabuk kaybeden biriyim.
Her bitirdiğim kitaptan sonra içimi tarifsiz bir huzur ve bir miktar burukluk kaplar. Uzun uzadıya düşünürüm sonrasında. 'Kim haklıydı?', 'Ben olsam ne yapardım?' gibi sorular aklımda koşuşturur.



İşte dün gece bitirdiğim Nobel ödüllü yazarımız Orhan Pamuk'un son kitabı Kırmızı Saçlı Kadın bu soruları daha okurken sordurttu bana. Kitabı okurken bir yandan da kahramanlarıyla çatışırken buldum kendimi.

Kitap özetlemeyi hiç beceremeyen biri olarak bir özet çıkarmaya çalışacağım ama hatam olursa ya da fazla ipucu verirsem şimdiden kusuruma bakmayın :)

Başkahramanımız Cem Çelik, çocukluğunu babasız geçirir ve için için öfkelidir de babasına. Lise yıllarında eniştesinin yardımıyla Öngören'de Mahmut Usta isimli bir kuyucuya çıraklık etmeye gider. Mahmut Usta'yı zaman zaman babasının yerine koyar. Öngören'de kırmızı saçlı bir kadına aşık olur ve tek gecelik bir ilişki yaşarlar. Bu olayın ertesi günü kuyudayken Mahmut Usta'nın üzerine kovayı düşürmesiyle, Öngören'den kaçarcasına uzaklaşır. Aradan yıllar geçer ve hep 'Mahmut Usta'yı öldürüp, öldürmediğini' düşünür. Kendini bildi bileli hep araştırdığı ve aklını kurcalayan iki efsanenin aslında hayatını ele geçirdiğini görür.

Sonunu anlatmayacağım ki kitabın sürprizi bozulmasın ama kesinlikle planlamadığım bir sondu. Kitap, inanılmaz akıcı bir dile sahip. Yormayan bir anlatımı var ama biraz aceleyle yazılmış havasını sezmeden geçemiyorsunuz. Sanki şu an kitabı bitiremezsem bir daha okuyamazmışım gibi hava veriyor tamamen. Bu arada okuyup bitirdiğim ilk Orhan Pamuk kitabı kendisi. O yüzden bir kıyas yapma durumum söz konusu değil. Kitapla ilgili sevdiğim bir diğer konu ise birçok eserden de bahsedilmiş olması. Oidipus ile Rüstem ve Sührab efsanelerinin tüm detaylarının paylaşılması oldukça etkileyiciydi. Kurgusu zaten oldukça mükemmeldi.

Tesadüf diye bir şeyin olmadığını, olan olayların bir anlamı olduğunu tekrar hatırlattı bana. Bir yandan da aslında duyduğumuz, okuduğumuz şeylere pekte takılmamamız gerektiği gibi bir gerçekte vardı kitapta.
Kitaplarda sevdiğim cümlelerin altını çizme gibi insanları sinir eden bir huyum var. Bu kitapta da boş durmadım. Onlardan bazıları,

Herkese Merhaba,

Nisan ayı benim için 'nötr' bir aydı. Ne 'çok güzel geçti.' diyebilirim ne de 'çok kötü bir aydı' diyebilirim. Tabi ki kötü olmasından iyidir nötr olması. Bu ay iki kitap okudum, hiç film izlemedim ve ancak bir mekan gezebildim. Sanırım en verimsiz ayım bu aydı.

Okuduğum kitapların ilki Peter Fisk'in İş Dehası kitabıydı. Eğer bir iş kurmayı ya da iş yerinizde daha verimli olmayı hatta beyninizin sol ve sağ bölümlerini birleştirmeyi istiyorsanız tavsiye ederim. Peter Fisk , kitabın önsözünde; iş hayatı üzerine yazılmış bir çok eseri birleştirerek, anlaşılır hale getirmeyi hedefleyerek yazdığını belirtmiştir. Bir çok büyük şirketin kurulum hikayelerinin yer aldığı kitap aslında tam bir başucu kitabı. Her daim kitaplığınızda bulunması gereken, ara ara tekrar tekrar bakılması gereken bir kitap.



Bir diğer kitap ise geçen ay filminden bahsettiğim İlhami Algör'ün yazdığı Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku kitabı. Bir gecede bitirdiğim kitap, filminden tamamen ayrıydı ve betimlemeleriyle inanılmaz keyif verdi. Uzun betimlemeler genelde beni bunaltır. Kitaplarda daha çok aksiyonu severim bu yüzden cinayet romanlarının yeri ayrıdır. Fakat İlhami Algör o kadar eğlenceli betimlemeler yapmış ki okurken dudağınızda tebessüm bırakmaması mümkün değil.

Evet, bu ay hiç film izlememiş olabilirim ama yaklaşık bir senedir birinci sezonunda olduğum House of Cards dizisini bitirebildim. Beyaz Saray'da Frank Underwood (Kevin Spacey) isimli bir vekilin başkanlık koltuğu için verdiği mücadeleyi konu alıyor. Eşi Claire Underwood (Robin Wright) ile sırt sırta verdikleri mücadelelerinde o kadar zekice planlar yapıyorlar ki hayran kalmamak mümkün değil. Dizi hakkında ipucu vermemek adına detaya girmek istemiyorum ama Underwood çiftinin evlilikleri (tamamen birbirlerine olan desteklerini kastediyorum :) ) imrendirerecek türden bence.

Yazın yaklaşmasıyla beraber sevdiğim besinlerden biri olan dondurma sezonunu da açtım. Mua Gelatieri d'Italia ise evimin yakınlarında olan bir Italyan dondurmacısı. Dondurma seven biri olarak ne büyük lütuf olduğunu anlatamam. Dondurmaları mevsimlik meyvelerden elde edildiği için denemediğiniz lezzetleri de deneme imkanı sunuyor ve şeker oranlarının düşük olması da en güzel yanlarından biri sanırım. Aynı zamanda size verdikleri karttaki damgaları biriktirmeniz halinde bir dondurmanız da ikramları oluyor. Yolunuz Yeniköy tarafına düşerse denemenizi tavsiye ederim.

Bu ay bolca dinlediğim tek şarkı ise tahmin edebileceğiniz üzere oldukça popüler olan Bağdat - Ayla Çelik

Epey kısa 'Ne Buldum' yazısı oldu sanırım :)
Sizin nisan ayınız nasıl geçti? Neler yaptınız, neler okudunuz veya dinlediniz?
Yorumlarını bekliyorum.
Güzel bir mayıs ayı dilerim sizlere :)

Sevgiyle ve Sağlıkla kalın :)

Herkese Merhaba

Mart ayı hem ülkece yaşadıklarımız hem de 3 yıldır hiç hasta olmamama rağmen yataktan çıkamayacak kadar hasta olmam sebebiyle oldukça kötü bir aydı. Acılarımız hala çok taze ve hala inanılmaz tedirginiz ama 'iyiyi' ummaktan, 'güzeli' dilemekten vazgeçmeyelim. Umudumuzu kaybetmeyelim. Biraz klişe gelebilir fakat sevginin ve iyiliğin yenemeyeceği kötülük yok. Evet, yaşanan olaylarda kime sevgi duyabilir ya da neye iyilikle bakabiliriz, değil mi? Hayır, değil. Onca acı varken başkalarını yargılayan insanları görmek daha acıydı ya da bir acının yanında 'hangimizin acısı daha büyük' diye bir yarış içerisine girmek. Anne karnından çıkarken hepimiz aynıydık, eşittik. Büyüdüğümüz çevreler bizi farklılaştırdı. Ancak bu farklarımıza saygı duyarsak bir arada yaşabilir, daha iyi bir ülke olabiliriz.



Kendimi keyifsiz hatta depresif hissettiğim zamanlar; çevremdekileri ve özellikle de kendimi daha da olumsuzluğa sürüklememek için film ya da dizi izliyorum. Mart ayında da bolca bunu yaptım.
Çoğu aslında 'En sevdiklerim' kategorisindendi ve bununla ilgili ayrıca bir yazı yazmayı planladığım için şu an bahsetmeyeceğim. Ama izlediğim 3 yeni filmden seve seve bahsedebilirim :)

İlk ikisi oldukça eğlenceli ve aynı zamanda bolca iştah kabartan filmlerdi. Julie & Julia ve Aşk Tarifi
Julie & Julia'da hayatında değişiklik yapmak isteyen iki kadının başarılarını ve başarısızlıklarını anlatılıyor. İçerisinde bolca yemek yapılıyor hatta bir ipucu; mayonezin tarifi bile veriliyor. Hem biraz ilhama hem de biraz moral bulmaya ihtiyacınız varsa kesinlikle tavsiye ederim. Meryl Streep ve Amy Adams oyunculuklarının hakkını çok güzel bir şekilde vermişler. Film aldığı 24 ödülü sonuna kadar haketmiş.

Aşk Tarifi'nde ise Hintli bir ailenin Fransa'nın bir kasabasında restoran açması anlatılıyor. Kimi yerinde hüzünlendiren kimi yerinde ise epey güldüren bir film. Richard C. Morais'in aynı isimli kitabından uyarlanan filmde Helen Mirren ve Om Puri, herkesin duygularına tercüman olacak şekilde oynamış olduklarını söylemeden geçemeyeceğim. Ama bana göre filmin asıl kahramanı Manish Dayal. Karnınız tokken izlemenizi tavsiye ederim.



Mart ayında izlediğim bir diğer film ise bir Türk yapımı; İlhami Algör'ün aynı isimli eserinden uyarlanan Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku. Bir adamın aşkını konu alan film hakkında pek fazla yorum yapamasam da sanırım aşk en güzel böyle anlatılabilirdi. Duyguların çatışmalarını aleni bir şekilde görmek içinizde bir 'çıt sesi' duymanıza sebep olabilir. Erdal Beşikçioğlu pek sevdiğim bir oyuncu değildi ama film biraz da olsa fikrimi değiştirmemi sağladı. Sırf kafanızda bir şeyleri yeniden anlamlandırabilmek için dahi olsa izlemenizi tavsiye ederim. İzlerseniz düşüncelerinizi seve seve dinleyebilirim.

Mart ayında aslında 4 kitap okudum ama size sadece ikisinden bahsedeceğim şimdilik. Çünkü diğer ikisini tam olarak bitiremedim.
Şubat yazımda bahsettiğim gibi mart ayının ilk kitabı Tess Gerritsen'in Mefisto Kulübü 'nü okudum. Okurken inanılmaz gerildim. Tam bir Rizzoli & Isles kitaplarındandı. Oldukça başarılı buldum. Gerilim sevenlerdenseniz mutlaka okuyun derim. Konu olarak bir çocuğun annesinin anlattıklarından etkilenerek kendini şeytanın bir parçası olduğunu düşünmesiyle işlediği cinayetleri anlatıyor.

O Geri Döndü okuduğum diğer bir kitap. Timur Vermes'in yazdığı kitapta Adolf Hitler'in 66 yıl sonra kendini bir anda günümüzde bulması anlatılıyor. Zaman zaman biraz sıkıcı bulsam da oldukça farkındalık yaratan bir kitaptı. Televizyonun biz insanlara yaptığından tutun da toplumlardaki çeşitli olaylara değiniliyordu. Biraz tarihi bilgi içeren bir kitap olduğundan dolayı tarihi kitapları sevenlerin okumasını tavsiye ederim. Ama eğlenceli olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim.

Mart ayında en çok iki şarkıyı dinledim. Tarz olarak pek sevmesem de dilimden düşürmediğim, bayıla bayıla eşlik ettiğim Muhtemel Aşk şarkısıyla yeni tanıştım aslında. Bir diğeri ise yıllardır bildiğim ara ara severek dinlediğim bir şarkı olan Que Sera Sera idi.

Yine oldukça uzun bir 'Ne Buldum' yazısı oldu farkındayım. Konuşmayı ne kadar seviyorsam yazmayı da o kadar seviyorum ve ne kadar kısa tutmaya çalışsam da ancak bu kadar başarılı olabiliyorum. Sıkılmadan okuyanlara teşekkürü borç bilip, kahve ikram ediyorum :)

Siz neler yaptınız mart ayında? Neler dinlediniz mesela ya da severek izlediğiniz, tavsiye edebileceğiniz hangi filmler var?
Tavsiyelerinizi merakla bekliyorum.

Bir de artık bir Facebook sayfam var. Gün içerisinde çeşitli paylaşımlarla daha iyi yaşam önerileri, okuduğum, etkilendiğim metinler ve çeşitli görseller paylaştığım, paylaşacağım bir sayfa. Okumaktan keyif alıyorsanız sizi de beklerim :)

Nisan ayı daha güzel bir ay olsun bizim ve ülkemiz için.. Baharın tüm tazeliğiyle beraber derin bir nefes alıp her şeyi geride bırakalım..

Sevgiyle ve Sağlıkla kalın.. :)